Reportages van de ambassadeurs over the Tempest
Storm In Een Verscholen Fort
Aukje Bink, Jongerenambassadeur Holland Opera
Met zonsondergang beginnen de instrumenten te spelen met vrolijke maar spannende noten. Van de muziek van Henry Purcell, een van de grootste Engelse componisten, en Chiel Meijering, de libretto van John Dryden en het stuk van Shakespeare heeft Holland Opera een mooie versmelting gemaakt. Het opera gaat over Prospero, gespeeld door Sinan Vural, die zijn rijk opgeeft voor wijsheid. Hij strandt met zijn dochter Miranda, door Leonie van Veen, op een eiland waar alleen aardmonsters, de Calibaan, en luchtgeesten, het koor, zijn. Als Antonio, vertolkt door Wiebe Pier Cnossen, die zijn rijk heeft ingenomen, met zijn zoon Ferdinand, die wordt gespeeld door verschillende mannen, naar het eiland gaat, zorgt Prospero voor een helse storm zodat vader en zoon van elkaar denken dat ze dood zijn. Ferdinand en Miranda verliezen hun hart aan elkaar en als Prospero de twee mannen ziet doodt hij Ferdinand. Het decor is het geraamte van het schip met een machtig kraaiennest en een paar één-persoons podiums met trap, wat als een gevangenis diende. De kostuums zijn erg in de barokstijl gemaakt.
Het begint met Antonio en Ferdinand die een wagen vol boeken naar Prospero draagt, waarna hij en Antonio hun jassen verwissellen, dat een mooi symbool is voor wie de koning is. Het is leuk om te zien dat het hele terrein werd gebruikt, omdat ze van ver aankomen, wat de muziek ook genoeg tijd geeft. Als Prospero de storm oproept is de muziek erg dark, wat er echt goed bij past omdat hij zwarte magie gebruikt. Na de storm, als Miranda en Ferdinand elkaar zien, lijkt het een beetje op een Disney film, want de kijker heeft gelijk door dat ze bij elkaar horen door een veelbetekenende blik, wat wordt opgevolgd door een droog gesprek, wat grappig is om te zien. De dood van Ferdinand lijkt op De Kleine Zeemeermin, op de manier hoe Miranda bij hem gaat zitten en zingen.
Al met al past de muziek en spel erg goed bij elkaar. De zang, die heel sterk was, wordt onderbroken door één gesproken zin van Ferdinand. Dat liet me beseffen dat als er meer gesproken tekst erin voor kwam, het wat herkenbaarder maakt voor het publiek, wat beter voelt. Het is zeker de moeite waard om het te zien en beter nog, mee te maken, want je zit er midden in.
Een storm raast over Fort Rijnauwen
Juliet Zoeten, Jongerenambassadeur Holland Opera
In de ondergaande zon, met dekens over je benen en na een korte inleiding, begint de opera “The Tempest” van operagezelschap Holland Opera.
Zodra het orkest onder leiding van Niek Idelenburg begint met spelen, zit je gelijk in de sfeer van de tijd van Shakespeare, de schrijver van het originele verhaal van The Tempest.
De prachtige barok muziek van Henry Purcell danst over de grasvelden. Net zoals de echte dansers.
De aandacht van de kijker wordt alle kanten op getrokken en alle zintuigen worden geprikkeld.
Het plaatje is compleet. Prachtige kostuums, prachtige zang, prachtige muziek en prachtige effecten.
Er is maar één woord nodig om dit spektakel te beschrijven: prachtig!
The Tempest
Pippa Sterk, Jongerenambassadeur Holland Opera
The Tempest is een opera zoals je ze niet vaak ziet. Waar normale opera’s vaak in een theater, met een klassiek orkest worden gehouden, speelt the Tempest op fort Rijnauwen en wordt er gebruik gemaakt van zowel klassieke instrumenten (bijvoorbeeld het klavecimbel) als elektrische instrumenten.
Ook qua uiterlijk is the Tempest vernieuwend. Grote ijzeren bouwwerken staan over het terrein verspreid. Deze worden gebruikt als podium voor het koor. De kostuums zijn prachtig ontworpen, met zachte pastelkleuren voor de goedaardige personages zoals Miranda, en felle, harde kleuren voor de meer kwaadaardige personen.
De muziek lijkt grotendeels geïnspireerd op muziek uit de Renaissance. Soms echter, zitten er ook invloeden in die sterk doen denken aan de stijl van componist Danny Elfman, wat alles een bovennatuurlijke twinkeling geeft.
Over het algemeen geeft alles dus een heel sprookjesachtige sfeer af, wat de opera voor zowel kinderen als volwassenen een geweldige ervaring maakt.
Een indrukwekkende storm bij Fort Rijnauwen
Nanda Mulder, Jongerenambassadeur Holland Opera
De zomer is begonnen. Voor veel mensen iets om naar uit te kijken. Lekker weer, de bijbehorende vakantie en weer een nieuwe opera van Holland Opera. Op de mooie locatie van Fort Rijnauwen zet Holland Opera meerdere avonden in de open lucht de voorstelling ‘the Tempest’, een vertolking van het verhaal van Shakespeare, neer.
Het verhaal speelt zich af in Engeland. Twee broers, die elkaar niet kunnen luchten of zien, laten elkaar meerdere jaren met rust. Als ze elkaar weerzien is de haat niet minder, het komt dus ook hard aan als blijkt dat hun zoon en dochter elkaar zeer interessant vinden. Er komt magie bij kijken, maar ook liefde en dood.
‘The Tempest’ zou een van de laatste toneelstukken zijn die door Shakespeare is geschreven (1611). Het wordt ook wel gezien als een combinatie van zijn eerdere stukken. Denk aan de liefde tussen ‘Romeo en Juliet’, de magie van ‘Een Midzomernachtsdroom’, en de strijd om macht die in zijn koningsdrama’s naar voren komen.
Deze Tempest is vooral gebaseerd op de teksten van John Dryden. De voorstelling is geregisseerd door Joke Hoolboom, een van de mede oprichters van Holland Opera. De muziek is een combinatie van Henry Purcell, in Engeland gezien als een van de grootste componisten uit de muziekgeschiedenis, en van Chiel Meijering, een Nederlandse componist die al meer dan vierhonderd composities schreef en verschillende keren de muziek maakte voor een voorstelling van Holland Opera. Zichtbaar is het harde werk en de aandacht van de vele mensen die hier aan meegewerkt hebben. Denk aan choreografen, muzikanten, en de makers van decors, geluid en licht, maar ook de grimeurs.
Zang van nivo in combinatie met dans en spel. Kostuums zoals ze horen, en het nodige spektakel onder andere door een vierspan met prachtige paarden, die op mij een blijvende indruk maakten. De vier elementen zijn in de voorstelling terug te vinden, er wordt gespeeld op de aarde, in de open lucht, en met gebruik van water en vuur. De locatie wordt vanuit alle hoeken gebruikt, zo is er altijd en overal wel iets te zien. Het verhaal, een tikkeltje voorspelbaar in het begin over een altijd succesvolle en klassieke liefde, heeft toch weer een onverwachte draai aan het einde. Dan is er nog het moment waarop ik besefte dat de twee verliefden eigenlijk elkaars familie zijn. Dit schijnt echter in het stuk geen probleem te zijn.
Opera blijft opera, maar het moderne jasje maakt het erg interessant en aantrekkelijk voor een zeer groot en ook gevarieerd publiek. Na afloop is de sfeer erg positief en de mensen leven nog even door in de wereld van het spel. De reacties zijn allemaal zeer lovend, en terecht.
Een mooi en totaal beeld wordt neergezet. De toeschouwers worden meegenomen naar een andere werkelijkheid met de ondergaande zon die ook meekijkt en geniet.